wtorek, 3 września 2013

O robalu, który zjadł wszystko... i poszedł do szkoły

Taki sobie sympatyczny robal z bogatym wnętrzem. Na specjalne zamówienie bardzo zdecydowanego i nieugiętego klienta. Jak wiadomo, z małoletnim klientem, który doskonale wie, czego sobie życzy, nie ma możliwości dyskusji, musi być wszystko zgodnie z projektem:)




Taki robal kryje w sobie wiele tajemnic. Dlatego ma w skrzydełkach ukryte kieszonki i do tego bardzo pojemny brzuszek.





A tu kilka ujęć z etapów szycia, na więcej nie miałam już siły. Projekt wyczerpał mnie intelektualnie:P, choć inspirowałam się lekko tutaj. Mąż się śmieje, że przeliczając na moje roboczogodziny, to najdroższy piórnik na świecie.





Nasza rozmowa w sklepie:
- Synuś, zobacz jaki ładny piórnik, kupujemy?
- Ładny, ale nieeee, ty mamusiu uszyjesz ładniejszy.

12 komentarzy:

  1. Pękłabym z dumy, gdyby moje dziecko mi taki komplement powiedziało! :-) I ile on ma racji :-) Piórnik pierwsza klasa i bardzo oryginalny :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki, no pękam, pękam:) Tylko odsapnąć muszę, bo takie zaufanie to dla mnie duży ciężar psychiczny (i parę nieprzespanych nocy z rozmyślaniami jak to wykonać). Bo przecież takiego zaufania nie można zawieść:)

      Usuń
  2. No własnie bezcenny, a nie najdroższy.
    Bo jak wycenić serce włożone w pracę, miłość dziecka, które wie, że mama zrobi mu sama coś najpiękniejszego? BEZCENNY - drogi mężu Kasi, a nie najdroższy!!!!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Elu, oczywiście, masz całkowitą rację, takich rzeczy się nie przelicza na pieniądze.
      Mój mąż ogólnie podchodzi do życia z uśmiechem, dzięki temu potrafi mnie wyciągnąć z czarnej dziury, jak mam złe dni:)

      Usuń
  3. boooooooooooski :-D
    Wiesz, Kasiu, ja ostatnio zrobiłam chyba najdroższy szalik świata :-D gdyby nam płacono od godziny w stawkach europejskich, to 10 takich szalików i opływałabym w dostatki :-P
    niestety, tak to nie działa, a szkoda :-D
    Kochana, szczęśliwego nowego roku szkolnego!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki:) No niestety, tylko nieliczni mogą wyżyć ze swojej pasji:) Chociaż może kiedyś się to zmieni w naszym kraju i będą cenić nasze robótki jak koronki z Koniakowa, kto wie:)
      Rok szkolny zaczął się obawami, bo dużo nowych nauczycieli, większe wymagania, itd. Ale na razie tylko pan od wuefu wygląda groźnie;) i nerwy trochę opadają.

      Usuń
  4. Noooooooooo robal jest obłędny! Super Ci wyszedł :D Te oczka i paszcza, a skrzydełka z kieszonkami to już wogóle wypas! A synek mamusi słodzi jak może :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj słodzi, doskonale opanował umiejętność owijania sobie człowieka dookoła paluszka:) Trzeba się pilnować:)

      Usuń
  5. Pomysłowa i zdolna z Ciebie kobietka,Pozdrawiami zapraszam w odwiedzinki

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, chętnie zajrzę do Ciebie:)

      Usuń
  6. robal przeuroczy, a mężowi trzeba szepnąć, że to nie były roboczogodziny, ale ROBAKOgodziny, a te liczą się w zupełnie innej walucie ;P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Robalki czasu nie liczą:) Mąż sobie tylko żartuje, wiadomo, opracowanie nowego projektu od podstaw wymaga czasu. A on jest wyrozumiały, nie narzeka na mój twórczy bałagan, a jak się zapomnę w szyciu to i obiad ugotuje;)

      Usuń

Dziękuję za komentarz:)