Wiosenny tulipan

Dawno, dawno temu, w marcu, zabrałam się za haftowanie tego obrazka, żeby ożywić na wiosnę moją nową beżową ścianę w przedpokoju. W rezultacie ściana ożywiała się całe lato niedokończonym obrazkiem, bo w natłoku innych robótek odstawiłam tulipana, opierając go na grzejniku poniżej docelowego miejsca. Co dzień przypominał mi się z wyrzutem parę razy dziennie, gdy przechodziłam obok. Ale cóż poradzić, gdy czasu brak? Ostatnio uświadomiłam sobie, że jesień już powoli puka do naszych drzwi i okien, niedługo będziemy musieli uruchomić ogrzewanie. A tego obrazek z pewnością by nie przetrwał w takiej pozycji...

Trzeba było więc zabrać się za krzyżyki. Parę odcinków Gry o tron pomogło dokończyć sprawę:) Poszło szybko, bo wzór był nadrukowany na tkaninie i nie trzeba było nic przeliczać.

A tu lewa strona robótki.

Teraz wystarczy obrazek powiesić, ale to już zadanie dla faceta z wiertarką:)

Wiosna tuż, tuż:)

Spóźniona w tym roku wiosna zapowiada się już energicznie śpiewem ptaków i baziami w moim ogródku, a tulipan z poprzedniej notki nabiera kolorów.

Tymczasem, zainspirowana przez Lilianę  z Zapomnianej Pracowni, postanowiłam wydziergać sobie nową wiosenną chustę. Szczegóły, jak to zrobić, znalazłam dzięki wskazówkom Liliany na tym fantastycznym blogu. Na razie chusta wygląda lekko bezkształtnie, mam jednak nadzieję, że efekt końcowy będzie zadowalający:)

Czas na kolor w 3D

Historia tego tulipana jest długa i kręta. Przybył do mnie w komplecie z dwoma innymi obrazkami, z którymi miał sobie zawisnąć na mojej ścianie. Lilia i mak doczekały się już dawno honorów, a on biedaczek przeleżał parę lat w szafie. Tak się jednak złożyło, że przy przeprowadzce do obecnego mojego domu jeden z obrazków się uszkodził, a drugi zagubił (prawie jak w dowcipie o polaku i dwóch kulkach:), został mi więc tylko ten niewyszyty tulipan.

Przypomniałam sobie o nim niedawno malując jedną ze ścian na jasny beżyk i pomyślałam, że na powitanie wiosny tulipan pięknie tę ścianę rozweseli. Na szczęście odnalazłam również kupioną dawno temu według zaleceń producenta mulinę.

Gotowy na ramce obrazek z tzw. efektem 3D firmy Coats, aż się prosi o wyhaftowanie:

Zgodnie z radą producenta, zaczęłam od wyszycia konturu jedną nitką czarnej muliny:

Następnym etapem jest wyszywanie poszczególnych kolorów krzyżykiem, dwoma nitkami muliny, zaczynając od małych powierzchni.

Wadą tego typu obrazków jest bardzo drobna i sztywna kanwa, przez co wyszywanie jest trochę mozolne i bardzo pracochłonne. Ale dzięki tej drobnej "rozdzielczości" całość lepiej odzwierciedla cieniowanie kolorów. Zaletą jest brak wzoru, do którego trzebaby co chwilę zerkać oraz to, że tuż po zakończeniu naszej pracy całość jest gotowa do zawieszenia:)